Στην εποχή μας όλα κινούνται με ταχύτατους ρυθμούς και η τεχνολογία κάνει διαρκώς άλματα δίνοντάς μας την δυνατότητα να εξελισσόμαστε συνεχώς. Προκειμένου όμως η τεχνολογία που είναι διαθέσιμη στα χέρια μας να χρησιμοποιείται με ασφάλεια, πρέπει να τηρούνται και κάποια όρια. Σε έναν αυτοκινητόδρομο π.χ. όλοι οι οδηγοί θα πρέπει να τηρούν τα ίδια όρια ταχύτητας άσχετα με το όχημα το οποίο οδηγούν και τις δυνατότητες που έχει, έτσι ώστε να κινούνται με ασφάλεια. Τα όρια απορρέουν τόσο με βάση την κατάσταση του αυτοκινητόδρομου αλλά και την οδηγική ικανότητα του χειριστή. Σε αντιστοιχία και στην κατάδυση υπάρχουν όρια τα οποία δε θα πρέπει να ξεπερνιούνται, ώστε οι δύτες να μπορούν να απολαμβάνουν την κατάδυση με ασφάλεια. Ένα από τα πρώτα πράγματα που μαθαίνουμε είναι πως πρέπει να τηρούμε συγκεκριμένο ρυθμό, δηλαδή ταχύτητα όταν κινούμαστε κατακόρυφα στην υδάτινη στήλη.
Υπάρχουν δύο κατευθύνσεις που μπορούμε να ακολουθήσουμε: να κινηθούμε προς τον βυθό και προς την επιφάνεια. Κατά την διάρκεια αυτών των κινήσεων αυτά που πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη μας είναι ο ρυθμός καθόδου και ο ρυθμός ανόδου. Και στις δύο περιπτώσεις ο ρυθμός που θα πρέπει να ακολουθούμε είναι άμεσα συνδεδεμένος με την μεταβολή της πίεσης και την επίδραση που έχει στον οργανισμό

Ρυθμός καθόδου
Κατά τη διάρκεια της καθόδου, η περιβάλλουσα πίεση αυξάνει και σύμφωνα με το νόμο του Boyle η αύξηση της πίεσης συνεπάγεται μείωση του όγκου των αερίων στο σώμα μας. Συνεπώς οι αεροφόροι χώροι συμπιέζονται και προκειμένου να αποφευχθεί κάποιο βαρότραυμα θα πρέπει να εξισώνονται με την περιβάλλουσα πίεση. Άρα λοιπόν ο ρυθμός καθόδου είναι κάτι που εξαρτάται αποκλειστικά από την ικανότητα του κάθε δύτη να εξισώνει τους αεροφόρους χώρους του σώματος του. Όπως γνωρίζουμε το αναπνευστικό σύστημα εξισώνει μέσω της συνεχούς αναπνοής, τα αυτιά όμως εξισώνουν τεχνικά. Το πόσο συχνά και με ποια τεχνική ένας δύτης πρέπει να εξισώνει την πίεση στα αυτιά του εξαρτάται αποκλειστικά από τη φυσιολογία του και από την οικειότητα του να αντιλαμβάνεται το σημείο όπου η εξωτερική πίεση αρχίζει να γίνεται μεγαλύτερη από αυτή στο εσωτερικό των αυτιών του. Επίσης το ποια τεχνική εξίσωσης θα χρησιμοποιήσει είναι καθαρά μία προσωπική επιλογή. Οι εκπαιδευτικοί οργανισμοί κατάδυσης προτείνουν διάφορες τεχνικές εξίσωσης των αυτιών και επίσης συνιστούν να τηρείται ένας ρυθμός εξίσωσης: 1 φορά ανά μέτρο, ως ένας ασφαλής ρυθμός, ο οποίος αν τηρείται εξασφαλίζει στον δύτη την αποφυγή τραυματισμού. Κάποιοι δύτες όμως μπορούν να καταδυθούν ταχύτερα, να εξισώσουν μερικές φορές και να φτάσουν στο βάθος που είχαν σχεδιάσει μέσα σε μερικά λεπτά. Άλλοι χρειάζονται περισσότερο χρόνο και περισσότερες εξισώσεις μέχρι να φτάσουν στο επιθυμητό βάθος. Σημαντική είναι επίσης και η μορφολογία και το περιβάλλον του σημείου καθόδου, από το οποίο ξεκινά η κατάδυση.

Διαβάστε τη συνέχεια στο Greek Diver 90